Wydatki na obiad z kontrahentem kosztem podatkowym

W dniu 25 listopada 2013 roku Minister Finansów wydał interpretację ogólną (sygn. DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521) dotyczącą możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez podatnika na artykuły żywnościowe, a także na usługi restauracyjne. W poniższym Tax Alercie chcielibyśmy przybliżyć Państwu najważniejsze tezy płynące z tego rozstrzygnięcia, a także wskazać ich znaczenie dla prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej UPDOP) i art. 23 ust. 1 pkt 23 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej UPDOF) do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Zarówno UPDOP jak i UPDOF nie zawiera definicji pojęcia „reprezentacji”, dlatego też na przestrzeni ostatnich miesięcy przepis ten budził bardzo wiele kontrowersji. Pojawiały się rozbieżności w sposobie interpretowania tego pojęcia nie tylko przez organy podatkowe, ale także sądy administracyjne. Dopiero w wyroku z 17 czerwca 2013 roku siedmioosobowy skład sędziowski NSA (sygn. akt II FSK 702/11) wskazał, w jaki sposób należy analizować pojęcie reprezentacji, a także orzekł, iż wydatki ponoszone przez podatnika na obiad z kontrahentem mogą stanowić koszt podatkowy. Wyrok ten był przedmiotem naszego lipcowego Tax Alerta 18/2013. Co prawda wyrok ten został wydany przez poszerzony skład NSA, to jednak inne składy orzekające nie miały obowiązku uwzględnienia tego rozstrzygnięcia, a więc w żaden sposób nie gwarantował on ochrony podatnika, który chciałby zastosować się do wniosków płynących z wyroku NSA i w analogicznych okolicznościach także zaliczyć wydatki restauracyjne do kosztów uzyskania przychodów.
Taką ochronę gwarantuje wydana dopiero teraz przez Ministra Finansów interpretacja ogólną. Jej celem było przede wszystkim wyjaśnienie możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych przez podatników wydatków m.in. na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów podawanych podczas spotkań z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami. Ministerstwo Finansów na podstawie wskazanego powyżej orzeczenia NSA wskazało cztery aspekty, które każdorazowo należy poddać analizie w celu określenia, czy dany wydatek może zostać zaliczony przez podatnika do kosztów podatkowych.
Po pierwsze pomimo faktu, iż w art. 16 ust. 1 pkt 28 UPDOP i art. 23 ust. 1 pkt 23 UPDOF bezpośrednio wskazano, iż reprezentację w szczególności mogą stanowić wydatki na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych to nie oznacza to, iż należy zawsze wyłączać te wydatki z kosztów podatkowych. Kwalifikacja każdego wydatku do kosztów uzyskania przychodów powinna być odrębna pod kątem warunków i okoliczności uzasadniających jego poniesienie.

Po drugie w celu określenia, czy dany wydatek stanowi reprezentację nie jest ważne miejsce podawania posiłków, czy też świadczenia usług gastronomicznych. W ten sam sposób należy interpretować poczęstunki odbywające się w siedzibie firmy, jak również te serwowane poza nią. Minister Finansów podkreślił także, iż posiłków tych nie należy
oceniać pod kątem ich wystawności, wytworności czy też okazałości. Nie ma bowiem możliwości skonstruowania miernika dla określenia poziomu wystawności, wytworności, okazałości czy przepychu jednakowego dla wszystkich podmiotów gospodarczych.
Następnie resort finansów wskazał cechy, jakie powinny posiadać wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych stanowiące reprezentację. Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są te wydatki, których jedynym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, wykreowanie dobrego obrazu jego firmy, czy też działalności, bądź utworzenie pozytywnych relacji z uczestnikami spotkań biznesowych.
Ostatnim aspektem, który podatnik powinien poddać analizie jest spełnienie przez wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych ogólnej definicji kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te powinny zostać poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Ministerstwo Finansów podkreśliło, iż takiego związku z przychodem osiąganym przez podatnika nie mają m.in. wydatki na obiady dla rodziny, fundowane przyjęcia dla znajomych czy też usługi rozrywkowe.
Na koniec Minister Finansów podsumował, iż ponoszone przez podatników wydatki na drobne poczęstunki (np. ciastka, paluszki, kanapki), napoje (np. kawa, herbata, woda mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), serwowane podczas prowadzenia rozmów dotyczących zakresu prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami itp. nie stanowią wydatków o charakterze reprezentacji, a więc mogą zostać zaliczone przez nich do kosztów podatkowych. Jedynie te wydatki, które ponoszone są w celu wykreowania pozytywnego wizerunku przedsiębiorstwa i jego działalności w oczach osób uczestniczących w spotkaniach biznesowych, bez względu na znamiona wystawności, wytworności czy też okazałości tych wydatków na poczęstunek, stanowią koszty reprezentacji, których podatnik nie będzie mógł uwzględnić w rozliczeniach podatkowych.
Wydana interpretacja ogólna z jednej strony wskazuje przesłanki, jakimi należy kierować się oceniając wydatki pod kątem ich reprezentatywnego charakteru, a z drugiej strony zapewnia ochronę w przypadku, kiedy podatnicy zastosują się do rozstrzygnięć w niej zawartych. Organy podatkowe zobowiązane są bowiem do postępowania zgodnie ze wskazanym w niej stanowiskiem Ministra Finansów, a więc nie mogą zakwestionować działania podatnika, który do kosztów podatkowych zaliczy wydatki na obiad z kontrahentem.

Zespół RSM Poland KZWS

Tags: , , , , , , ,

Komentarze są zamknięte